zondag 27 maart 2016

spannende tijden

Afgelopen week al onze financiële papierem bij de bank ingeleverd en nu is het wachten op het vonnis...

We hebben in grote lijnen ons huis uitgezocht. We wilden eerst kiezen voor een grotere en duurdere woning, maar hebben op het laatste hier toch vanaf gezien. 
We hebben gekozen voor een eengezinswoning van 150 m2 woonoppervlak met 3 grote slaapkamers. En een garage. Zo energiezuinig mogelijk, hier schrijf ik later nog eens over.

We moesten eerst een grove schatting maken van alle kosten die we gaan maken.  Dit hebben we samen met onze contactpersoon van de bank gedaan.  En zelfs met alle extra kosten in de vorm van overal rolluiken voor de ramen en een zogenaamde kaminoven, en de volledige tuin. Zijn we minder geld kwijt dan we in eerste instantie dachten.

Nu is het 2 weken nagelbijten en afwachten of de bank ons een hypotheek wil geven.
Als we een ja hebben gekregen van de bank, kunnen we het koopcontract tekenen van het grundstuck.
Als dat eenmaal geregeld is moeten we een dagje naar Hannover om onze keuzes te maken voor stenen, dakpannen, deuren, ramen, sloten badkamer, wandtegels en al dat soort dingen meer.

En dan kunnen de vergunningen worden ingeleverd en als de gemeente het heeft goedgekeurd kan de bouw beginnen.

Als alles volgens plan verloopt kunnen we eind dit jaar emigreren......
We kunnen niet wachten.....

woensdag 23 maart 2016

over mijn grens heengegaan

Een paar weken geleden schreef ik over een grote angst van mij, die ik ervoor eigenlijk nog nooit heb uitgesproken: mijn angst voor de tandarts. Hier.

Nadat ik het tegenover jullie had uitgesproken was mijn pijn geheel weg. Ik denk dat het toch te maken heeft gehad met een combinatie van ziek en stress. Ik ben nu al weer een tijdje pijnvrij.

Toch ben ik na gaan denken over wat kruidigmeisje schreef: de kans dat ik de rest van mijn leven nooit meer dan tandarts nodig ben, is nihil.

Dus ik heb de stoute schoenen aangetrokken en heb een afspraak gemaakt. En vanmorgen was het dan zover, na 15 jaar niet te zijn geweest, zat ik vanmorgen voor het eerst weer in de tandarts stoel. Al ging het niet zonder slag of stoot.

Ik wist vorige week al dat ik vandaag de afspraak had en heb de afgelopen week de meest verschrikkelijke nachtmerries gehad over tanden die zomaar uitvielen en verdovingsspuiten. Ik heb dus weinig nachtrust gehad afgelopen week.
Ik zat echt te klapperen en trillen van angst vanmorgen.  " mijn " tandarts was echt heel erg begripvol voor de situatie en heeft goed en rustig uitgelegd wat ze ging doen.
ze heeft foto's gemaakt en de boel nagekeken. Helaas heeft 15 jaar zonder tandarts wel de nodige concequenties gehad. Maar dat was natuurlijk te verwachten.
Ze heeft me een paar keer geprezen om mijn moed om na 15 jaar toch te komen en dat ze het super vond dat ik wel altijd met mijn zoon naar de tandarts ga.

Het oordeel was dat ik 3 gaatjes heb en het liefste wil ze een van mijn doorgekomen verstandskiezen verwijderen. (Dat is echt voor de langere termijn) En van 2 tanden tandsteen verwijderen.

Het viel mij en ook de tandarts alles mee zo na 15 jaar. Ze gaf aan dat ze kon zien dat ik mijn tanden goed verzorgde. En ze verwachtte na deze renovatie weinig spannends meer en dat ik in vervolg wel afkon met een controle per jaar.
Ze heeft keurig netjes een offerte gemaakt en ervoor gezorgd dat alles precies in mijn tandarts verzekering past qua kosten.

Het gaat volgende week gebeuren, dan gaat ze boren en vullen. Ze trekt daarvoor 2 uur uit.
Precies op mijn verjaardag, maar ik wil er ook wel gewoon vanaf zijn, dan kan ik er voorlopig weer even tegenaan.
Ik ben heel zenuwachtig en bang, maar aan de andere kant ben ik er ook wel klaar voor denk ik..

Bedankt voor jullie reacties, want zonder jullie steun had ik het niet aangedurfd 

vrijdag 18 maart 2016

gevonden!

Vanmorgen hadden we een afspraak bij de gemeente in Duitsland voor het bekijken van stukken grond. We hebben een ideaal stukje grond gevonden.
Wel iets anders dan we voor ogen hadden, want we wilde het liefste veel grond en uiteindelijk is het een kleiner stukje grond geworden midden in een nieuwbouw wijk.
Op 100 meter afstand hebben we dan wel een rivier en de bakker is om de hoek, dus elke morgen verse Duitse broodjes...
Het grundstuck ligt in een kleine gemeente, maar soort, spel en schoolmogelijkheden zijn er genoeg.
en het is een nieuwbouwwijk met echt kasten van huizen. Dat soort huizen waar je als kind zijnde langs rijdt en dan droomt dat je later in zo'n huis mag wonen.
Het grundstuck zelf is 650 m2 en de prijs ervan is iets minder dan 30.000 euro.

We hebben het stuk grond nu gereserveerd voor een maand en de volgende stap zou zijn om ons droomhuis uit te zoeken, al onze wensen door te geven en dan een afspraak te maken met de bank.

Spannend....

woensdag 16 maart 2016

een andere richting gekozen

Deel 769 van de huizenkoop misère hebben we ook weer gehad. Huis nummer 4 is verkocht binnen een paar dagen nadat we een bezichtiging hadden, we hebben niet eens de tijd gehad om een tweede bezichtiging in te plannen. Moedeloos werden we ervan elke keer....

Het mannetje van de bank  (wat klink dat decadent ) heeft ons in contact gebracht met een collega van een totaal andere bank. En die heeft ons een voorstel gedaan wat ons gelijk beviel, maar we nog nooit eerder over na hadden gedacht, simpelweg omdat we dachten dat het financieel niet voor ons was weggelegd.
Deze dame is in vervolg , onze dame van de bank.
We hebben besloten om het over een hele andere boeg te gooien.....
Door allerlei leuke regelingen van de Duitse gemeentes, die graag jonge gezinnen willen aantrekken is het voor ons mogelijk om een stukje grond te kopen en daar een vrijstaande woning op te gaan bouwen.
Het idee zelf is er, de eerste gesprekken met de dame van de bank zijn ook geweest en nu zijn we bezig met het vinden van een geschikt stukje grond.
Word vervolgd....

zondag 6 maart 2016

pijn!!!

Ik ben inmiddels al weer een aantal weken full-time bezig met de cursus.
ik merk aan mijn lichaam dat het allemaal te veel is.
een aantal dagen nadat ik ben begonnen met de cursus begon ik griep te krijgen. Ik ben niet snel van het thuis blijven en vooral niet bij een cursus. Een paar paracetamol innemen en ik kan er weer tegenaan. 
Ik zat een paar keer met koorts in de schoolbanken. Omdat veel mensen op dat moment last hadden van de griep heb ik er niet veel aandacht aan geschonken. Opeens kreeg ik last van mijn kaak, heb ik wel vaker want ik heb elk jaar wel last van bijholte ontstekingen. Om de pijn wat dragelijker te maken nam ik paracetamols om de dag door te komen. Toch viel het me op dat ik wel vaak last had van mijn tanden. 
En een bekentenis, ik ben als de dood voor de tandarts. Dat is ook de reden dat ik al 15 jaar niet naar de tandarts van geweest. Ik heb dan ook nog nooit wat met mijn gebit gehad, geen pijn, geen gaatjes, volgens de tandarts in mijn vroegere jaren een goed en stevig gebit.

En toch heb ik het idee dat mijn klachten van mijn gebit afkomen. Soms heb ik echt verschrikkelijke pijnen in mijn kiezen, een dof en kloppend gevoel. Soms duurt deze pijn een paar minuten, soms een paar uur. Meestal heb ik geen pijn en zo opeens komt het opzetten en gaat ook zomaar weer weg voor een paar dagen.
Vorige week had ik zoveel pijn dat ik het zat was en de tandarts van gebeld voor een afspraak. (Er is maar 1 tandarts in het dorp en daar gaan zoon en vriend ook naartoe). Ik heb de situatie aan de telefoon uitgelegd aan de assistente, heb ook aangegeven dat ik al jaren niet meer van geweest en dat ik al een paar weken last heb van pijn. Het oordeel van deze assistente was keihard: sorry we kunnen je niet helpen.....

Het was net of het lot ermee speelde, de dag erna was ik pijnvrij en het was net of er niks was gebeurd. Tot gisteren, we zaten in de auto om boodschappen te doen. Opeens kreeg ik steken in mijn kaak en tanden en verging ik van de pijn. Een paar minuten later was het over. De rest van de avond verging ook zo, soms een paar seconden/minuten pijn en daarna een paar uur niks, toen ik naar bed ging had ik ook geen pijn. Vannacht werd ik opeens wakker van de pijn, die een paar minuten duurde en toen zakte het weer af en heb heerlijk geslapen. Bij het wakker worden weer niks aan de hand en terwijl ik dit blogje type voel ik een drukkend gevoel.

Ik snap er helemaal niks van, ik heb altijd gehoord dat als je kiespijn hebt, je verschikkelijke pijn hebt en zelfs met pijnstillers het niet uit te houden is. En dat heb ik juist niet.

Ik ben echt verschrikkelijk bang voor de tandarts  en als ik geen pijn heb durf ik gewoon niet een afspraak te maken.
in mijn achterhoofd weet ik dat er iets niet goed is met mijn gebit, nu maar genoeg moed hebben om die afspraak te maken en daadwerkelijk ook te gaan...